De dagen worden weer donker maar de nachten blijven licht
de dromen die vaak komen met daarin uw gezicht
Uw leuke lach en uw lieve ogen
uw hart zo vol van mededogen
U werd oud en kreeg pijn
daarom kunt u niet meer bij ons zijn
U heeft mij zoveel geleerd in mijn kinderjaren
de handstand, de brug en heel veel gekke gebaren
Vaak kwamen we bij u op bezoek
en altijd werden we volgestopt met koek
U vertelde mooie verhalen over vroeger en uw avonturen
die verhalen konden mij nooit lang genoeg duren
Over de ramp in Zeeland waar u de mensen ging helpen uit het water te komen
over lopen met de kar en sommige van uw dromen
U werd oud , werd ziek en kreeg veel verdriet
U kon niet meer denken en het lopen ging bijna niet
de laatste maanden van uw leven waren zeker niet fijn
nu bent u bij uw liefste familie die hopelijk ook boven zijn
Maar opa u moet weten dat u geschiedenis heeft geschreven
want in onze harten en onze gedachten blijft u altijd voortleven
Geen opmerkingen:
Een reactie posten