Daar sta je dan bij het raam
Je wilt mee maar je blijft weer staan.
Je kan het niet, het luk je niet
Dat doet jou elke keer veel verdriet
Je wilt zo graag, het doet bijna pijn
Kon je maar hier bij me zijn
Voor me, achter me of tegen me aan
Gewoon fijn naast me staan.
Maar je wilt niet, kan niet, durft niet.
Doe een stap naar buiten,
Hoor de bijen zoemen en de vogels fluiten.
Je weet niet wat je ziet
Zie de mensen lachen en hoor muziek op straat.
Heus , het leven is niet kwaad.
Ik zie je staan daar bij het raam
Ik kijk je aan , ik kijk opzij en ik zie de bus.
Met tranen in je ogen blaas je mij een kus
Morgen kom ik weer naar je toe
Want weet je mijn lief?
Ik ben dit nog lang niet moe.
Misschien over een dag ,week of jaar
Ooit, ja ooit sta jij ook daar.
Samen met mij te wachten op de bus.
In gedachten bij het raam, ons dagelijkse afscheidskus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten